Informacje o rasie i charakterystyce kota angora turecka

POWIĄZANE: 15 ras białych kotów, o których powinieneś wiedzieć

Ich głowy są małe i okrągłe, z szeroko rozstawionymi uszami i dużymi oczami w kształcie migdałów, które występują w kolorze bursztynowym, zielonym, niebieskim lub heterochromatycznym niebieskim/ bursztynowa lub niebiesko-zielona para.

Turecka Angora jest bardzo inteligentna. Są niesamowicie towarzyskimi kotami, które rozwijają silne więzi ze swoimi jednostkami rodzinnymi, chociaż często wybierają jedną osobę, z którą najbliższą więź, mówi Pam Nichols, DVM, prezes American Animal Hospital Association.

Tureckie Angory uwielbiają porywającą zabawę, zarówno z ludzkimi towarzyszami, jak i w pojedynkę. Różnorodne zabawki zapewnią im rozrywkę, a ich niezależne smugi oznaczają, że mogą dobrze sobie radzić, jeśli zostaną pozostawione same na kilka godzin.

Głuchota to cecha występująca w tureckiej angorze. Wydaje się jednak, że nie wpływa to na jakość ich życia, a według Stowarzyszenia Miłośników Kotów głuche Angory żyją normalnie i zdrowo. Mogą jednak być głośniejsze niż zwykle podczas wokalizacji, ponieważ nie słyszą własnych głosów i nie są w stanie modulować.

Tureckie Angory mogą dobrze dogadać się z dziećmi, jeśli są z nimi wystarczająco dobrze uspołecznione, chociaż bardzo małe dzieci powinny być ostrożne przed ciągnięciem za długie włosy lub ciągnięciem za ogony. Nie akceptują tak bardzo małych dzieci, jak niektóre inne rasy, takie jak himalaje, mówi Nichols.

Angory chętnie akceptują inne koty jak również psy, jeśli zostaną odpowiednio wprowadzone. Ale zwykle równie dobrze radzą sobie same i tradycyjnie nie wykazują zbyt wielu stresowych zachowań, jeśli są pozostawione same.

Jak wszystkie koty, turecki Angory potrzebują różnych zabawek i kilku drapaków, aby być szczęśliwym (i uchronić kanapę przed śladami pazurów). Zwykle są to również lofty, więc daj im jakiś wysoki punkt obserwacyjny, z którego mogą usiąść i obserwować dom.

„Zwykle są wspinaczami [i] lubią siedzieć wysoko” — mówi Nichols.

Wysoki drapak dla kota, zamontowane półki dla kota lub wysoko położony hamak dla kota to miejsce, do którego należy Angora. Jeśli nie wyznaczono im wysokiego miejsca do siedzenia, najprawdopodobniej przejmą je na regale lub drzwiach.

Ich długa, jedwabista sierść nie ma podszerstka, co sprawia, że pielęgnacja jest dość łatwa dla tureckiej Angory. Ale to nie znaczy, że możesz pominąć pielęgnację, ponieważ potrzebują szczotkowania raz lub dwa razy w tygodniu, aby ich sierść była lśniąca i dobrze wyglądała. Ich sierść jest na tyle cienka, że nie ma tendencji do sklejania się lub matowienia tak łatwo, ale będzie rosła do około 2 roku życia, więc spodziewaj się, że szczotkowanie będzie bardziej angażujące, gdy Twój kociak dorośnie. Tureckie angory również dużo zrzucają, mówi Nichols, więc rutynowe szczotkowanie sprawi, że ich luźne futro nie wyląduje na twoich meblach.

Miej oko na ich uszy i wokół oczu, ponieważ dłuższe futro może zatrzymywać brud wokół tych obszarów, które mogą potencjalnie prowadzić do infekcja. Wilgotna ściereczka wokół oczu i uszu powinna wystarczyć, aby usunąć wszelkie nagromadzenie.

I, jak wszystkie koty, będziesz musiał przyciąć paznokcie swojej angory często karm go odpowiednią ilością zdrowej żywności i utrzymuj jego kuwetę w czystości.

Przez długi czas w w XIX wieku i wcześniej zakładano, że wszystkie angory tureckie były głuche. Chociaż z pewnością tak nie jest, jest to większy problem w rasie niż w większości. Wydaje się, że istnieje związek między genem białego futra i niebieskich oczu a słuchem rasy. W związku z tym białe koty o niebieskich oczach mają większą niż przeciętną szansę na głuchotę. Potencjał ten dotyczy również kotów o dziwnych oczach, których strona z niebieskim okiem jest głucha.

Ataksja dziedziczna jest rzadkim, ale poważnym schorzeniem niektóre kocięta tureckiej angory. Kocięta dotknięte ataksją mają drżenie i nie przeżywają do dorosłości.

Kolejną chorobą genetyczną, która jest rzadka, ale znana rasie, jest kardiomiopatia przerostowa, która jest to choroba serca zwykle występująca w wieku od 2 do 6 lat, częściej występująca u kotów.

„Kardiomiopatia przerostowa może być do opanowania, ale w pewnym momencie kot, który to ma, prawdopodobnie wpadnie w niewydolność serca” – mówi Michelle Beck, DVM, CCRT, CVA, z Backlund Animal Clinic w Omaha w stanie Neb. „Jeśli chodzi o zastoinowa niewydolność serca, zwykle około rok po wykryciu to długość życia.”